X
تبلیغات
رایتل
























ستاره

‹‹هر شب ستاره‌ای به زمین می‌کشند و باز این آسمان غمزده، غرق ستاره‌هاست.››

سلام

چرا باید اینهمه ما جوونا عذاب بکشیم؟

سهم ما چیه از این زندگی؟

باهزار امید درس بخون که فردا پس فردا یه لقمه نون داشته باشی...

بعد بیان لطف کنن و برای یه مدرک کاردانی ۶ سال...۶سال...تعیین کنن.

یه سال هم میذارم روش میرم پزشکی میخونم دیگه...رشته های نظری تو عرض ۴ سال مدرک

کارشناسی رو میگیرن..

من و امسال من که فنی اند و توی بهترین سطح و رشته تحصیل کردن باید ۶ سال دیگه معلوم

نیست زنده باشیم یا نه!تازه بشیم فوق دیپلم...

بیخود میکنه اونی که میگه فنی آسونه...

بخدا پدرمون دراومد...نه یه کتاب براش منتشر میشه...(حالا که رشته کامپیوتر معروفترینشه!)

بابا دست مریزاد بخدا...

دیگه جای حرفی باقی نمیمونه جز این که دیگه به ادامه تحصیل توی رشته ات فکر نکنی...

توی سطحی که ما دیپلمش رو گرفتیم خدا میدونه اونقدر سخته ودر عین حال جدیده که الان

اونایی که جدیداً قبول شدن و ورودی ۸۶ بودن دوباره دارن اونا رو میخونن...

قبلتر از این مشکلمون این بود که اونقدر درصدها رو بالا بزنیم که حتما قبول شیم!

اما الان طوری شده که شک کردیم شرکت کنیم یا نه!

چرا باید اینهمه عذاب بکشیم ...دیگه بسه...دردای زندگی کافی نبود...

شما به من بگید به چه امیدی دیگه درس بخونم...

و فقط به شهر خودم فکر کنم....

در حال حاضر مخم داره سوت میکشه...

اونایی که فنی هستید!چه حالی دارید؟بین بد و بدتر کدوم؟

نوشته شده در دوشنبه 23 اردیبهشت‌ماه سال 1387ساعت 10:21 ب.ظ توسط Azra نظرات (0)


Design By : Pichak